Elementarz

Czasem zdarza się, że u dziecka mimo braku jakichkolwiek odchyleń od normy, występują trudności w czytaniu i pisaniu. Dochodzi do nich w wyniku zmian w układzie nerwowym. Sytuacja dziecka, które mimo starań ze swojej strony jest odmienne w stosunku do rówieśników, jest bardzo trudna i dostarcza mu wiele napięć.

Często szkoła ze swoim programem i wymaganiami staje się poważnym źródłem lęku. Niemało napięć może przysparzać także środowisko rówieśnicze, zwłaszcza dzieciom o obniżonej odporności psychicznej. W efekcie dochodzi do niekorzystnego stanu napięcia emocjonalnego. By uniknąć przykrych sytuacji spotykających dziecko w szkole, warto już dużo wcześniej go obserwować i wszelkie niepokojące objawy konsultować ze specjalistami.

Co to jest dysleksja, dysgrafia, dysortografia? Terminy te odnoszą się do trudności, jakie mogą występować u dziecka.

Dysleksja to trudności w opanowaniu czytania. W szerokim znaczeniu terminu tego używa się nadrzędnie w stosunku do różnych trudności w czytaniu i pisaniu.

Dysgrafia to nieumiejętność w osiągnięciu zadowalającego poziomu pisma od strony graficznej. Dzieci z dysgrafią niezdiagnozowaną czy zaniedbaną często słyszą: „piszesz jak kura pazurem”.

Dysortografia natomiast to trudność w opanowaniu ortografii a w tym zasad poprawnej polszczyzny.

Jakie są przyczyny dysleksji? Wśród różnych koncepcji najczęściej wskazuje się na etiologię genetyczną, zmian hormonalnych w organizmie, uszkodzeń układu nerwowego czy mikrouszkodzeń mózgu.

Objawy dysleksji. Uwagę rodziców i nauczycieli powinny zwrócić przede wszystkim trudności w uczeniu się czytania. Ponadto przekręcanie i zgadywanie liter, robienie błędów ortograficznych mimo znajomości zasad, nieczytelne pismo, zbyt duże pochylenie liter, mylenie liter itp. Nie pomagają ćwiczenia na koordynację wzrokowo – manualną.

Co robić w przypadku podejrzenia dysleksji? Niezwłocznie udać się do logopedy, wychowawcy, psychologa, pedagoga lub oddziału Polskiego Towarzystwa Dyslektycznego.